 1. Op donderdag 6 oktober, ook de Roofvogeldag (vorige blog), lopen we van Lhers naar het bergdorpje Lescun om te lunchen. We kunnen het pad niet kwijtraken, want onze kroegtocht ligt op de GR10. Deze GR10 is duidelijk aangegeven. Gelukkig maar, want we kiezen van een kroegtocht i.p.v. een bergtocht, omdat de wolken, net als op de 5e, nog steeds laag hangen |
 2. Deze veewagen helpt ons uit Dromenland. De boer komt zijn koeien uit de bergen ophalen. We zijn net op tijd met onze vakantie! Jij vraagt je natuuuuurlijk af of ik met mijn camera slaap? Dát weet alleen Harco |
 3. Deze koe blijft als enige achter vandaag en loeit er akelig op los. Zijn maatjes zijn opgehaald. Het gaat ons aan ons hart! |
 4. Harco is klaar voor de GR10 naar Lescun. Achteraf concluderen we, dat het een stevige maar fraaie tippel was |
 5. De GR-routes worden zo aangegeven. Met rood-witte verf of naambordjes met afstanden. Dit teken zegt ons dat we af moeten slaan |
 6. Duidelijke zaak. Dit pad moet je niet opgaan |
 7. Naast de akkers zien we bergen met herfstkleuren, gevangen in wolken |
 8. Hier gaan de koeien, die naast onze camping in Lhers worden opgehaald, naar toe voor hun warme winterplek |
 9. Op naar Lescun over een bladerdek |
 10. In de verte zweven wolken boven Lescun |
 11. Dit zijn dan onze GR10-lotgenoten. Zij lopen met volle bepakking, van Gite naar Gite. Een ganzenpas kunnen zij zich niet veroorloven |
 12. Het is duidelijk dat op dit stuk GR10 óók vee loopt. Ik heb mijn koeien-angst aardig overwonnen! |
 13. De wolken hangen tegen de andere kant van de bomen. Wij kunnen het GR10-pad gelukkig goed zien in het bos |
 14. Tijdens onze vakantie komen we zeer regelmatig Fransozen en Spanjolen tegen met een rieten mandje, waarin paddenstoelen prijken. Wij durven er geen te plukken. Geen idee welke ons om zeep helpen! |
 15. Bijna spookachtig |
 16. Het zijpad van de GR10 heeft een ander teken |
 17. We kruisen een beek over een rustiek brugje |
 18. De Scabiosa bloeit volop in het bos |
 19. En brandnetels |
 20. Fraaie bergbloemen duiken op. De naam ervan komt niet in mijn hersenpan naar boven. Mooi zijn ze wél |
 21. Grappig dat er zoveel zomerbloemen in dit donkere bos bloeien |
 22. Zoals ik al eerder vertelde, worden de schapen de laatste twee weken in oktober uit de Pyreneeën naar de dalen gehaald. Twee Border Collies houden de kudde blaffend bij elkaar |
 23. Hier staat de rivier die door het dal stroomt niet droog, zoals we deze vakantie elders zien na een extreem droog zomer |
 24. Bermbloemen richting Lescun |
 25. De wolken boven Lescun hangen er nog steeds rond lunchtijd. Maar goed dat wij de bergen niet in zijn gegaan, zoals op de GR10 de andere kant op |
 26. Voor de laatste meters naar onze lunch in Lescun moeten we nog wat beenspieren aanspannen |
 27. Op een muur in Lescun hangt deze klimmer met oorbellen. |
 28. In dit restaurant in Lescun strijken wij neer. Er zit een echtpaar uit Australië, die regelmatig naar Europa reist. Zij vertellen ons, dat we ons kunnen verheugen op de lunch |
 29. We genieten in de wachttijd niet alleen van ons koude biertje, maar ook van de terrastuin |
 30. Je zou zeggen, dat Harco zorgelijk naar zijn lunch kijkt, maar… die eend ging er met veel plezier in! |
 31. Dit is het hotel in Lescun, waar de Australiërs logeren. In het dorp kom je overal “honden buiten dienst” tegen |
 32. In Franse dorpjes zie je vaak ergens (berg)water stromen, zoals in deze waterbakken in het centrum van het dorpje |
 33. Natuuuuuurlijk sleep ik Harco mee naar de kerk in Lescun. Jammer, de deur zit op slot. In Noorwegen bel ik rustig aan bij de koster en vraag of de deur open mag, maar mijn Frans is daar niet tegen opgewassen |
 34. Het dorp is fraai gerestaureerd, zoals dit huis uit 1849 |
 35. Blijkbaar bergwater genoeg, nog een waterbak waar de GR10-lopers hun flessen kunnen vullen. Zie ook het GR10-teken! |
 36. De Kerkstraat |
 37. We lopen onze lunch er weer af richting Lhers |
 38. Ha, zij staat er nog. Geen mm verplaatst, terwijl bij ons een eend en kip naar binnen schoven |
 39. Zó duidelijk kan het ook! |
 40. Klipperdieklop. Het loopt heerlijk op het bladerdek |
 41. We blijven ons verbazen over de kleine kalfjes die we in de bergen zien. Het vee doet het goed, zo in de bergen. Het is geen uitzondering dat een koe een tweeling heeft |
 42.Het sluisje naast de GR10 bij de camping in Lhers. Als je de sneeuwfoto van de Gite ziet in een vorig blog, dan kun je bedenken dat hier in het voorjaar veel smeltwater stroomt |
 43. De zon gaat onder op 6 oktober, naast de Gite de Lhers bij onze kampeerplek en naast de GR10. Weer een mooie dag achter de kiezen! |
Category Archives: Zomervakantie ES 2016
Alcalá de Henares: Unesco Werelderfgoed-stad
|
 1. Puerto de Madrid, de toegangsweg tot Alcalá de Henares. In dit blog verder: Alcalá. Het woord Alcalá komt van het Arabische woord “vesting”. De Moorse invloeden uit het verre verleden zijn nog te zien. |
2. Op maandag 17 oktober ga ik gewapend met een plattegrond Alcalá in. Natuuuuuurlijk zie ik dan nog kans om hopeloos te verdwalen. Ergens staat een deur open en ik stiefel naar binnen. Aan het loket vraag ik “of dit een museum is?”. De dame spreekt geen Engels, maar belt een collega. Ik mag even wachten. Dan komt er een vlotte Spaanse jongedame naar de hal en sleept mij (werkelijk) het gebouw door naar haar werkkamer. Op haar bureau liggen stapels serieuze dossiers. Een chaos. Ze is druk. Maar… ze spreekt Engels en geeft mij zeker 30 minuten geschiedenisles over Alcalá. Ik moet gaan zitten! De tijd nemen… Ik vraag mij af waar ik nu beland ben? Nou, in een filiaal van het Gemeentehuis! Wát een mooi begin van deze 1e dag in Alcalá. Later op de dag kom ik op het officiële Toeristenbureau en sta na 5 tellen weer buiten! De toeristeninformatie-op-zijn-kop! In dit blog zie je een doorkijkje door Alcalá als Unesco-erfgoed-stad. Maar… ik werd triest van de zwervers en bedelaars. Een vader en zoon liepen de containers op straat af en haalden het eetbare er uit, wat zij in hun boodschappenkarretje deden. De vangst was goed, zo vlak na een weekend. Het contrast tussen het rijk-gerestaureerde Alcalá, de studenten van rijkere ouders in uniform en de armoede onder zwervende Spanjaarden en buitenwijken is groot. Gelukkig levert het restauratiewerk banen op!O ja, de dag begon eigenlijk met een andere bijzondere ontmoeting. Tijdens het ontbijt kwam ik aan de klets met een jonge KLM-co-piloot. Hij was nét zijn baas kwijt en die heeft Harco nu. Kleine wereld. De KLM-er wist veel over Harco’s werk, dus we hadden gespreksstof genoeg! Hij is hier met vakantie en vroeg advies over Madrid. Dát werd een lang ontbijt…. |
 3. De hele stad ademt uit dat het op de Unesco Werelderfgoed-lijst staat. Zelfs delen van de stadsmuur zijn gerestaureerd, naast de belangrijkste gebouwen in het centrum |
 4. Alcalá is de oudste universiteitsstad van Europa. Je struikelt over de studenten. Deze vliegen om 11 uur één van de vele universiteitsgebouwen in de stad binnen. De faculteiten zijn namelijk verdeeld over diverse gebouwen in en buiten de stad. Daarover de 18e meer! |
 5. Koninging Reina Isabel ontmoette in 1480 Christoffel Columbus en financierde zijn reizen naar de Nieuwe Wereld |
 6. Dit is de Pico del Obispa (pico is geen bergtop deze keer 😉 ) waar ooievaarsnesten op zitten |
 7. Ik stiefel hier naar binnen en krijg direct in het Spaans toegebeten dat het géén museum is. “Er uit met jou”! Het gemeentehuis van Alcalá is gehuisvest in verschillende gebouwen in de stad. Dit is het hoofdgebouw. In een filiaal ontmoette ik die enthousiaste medewerker, zie 2 |
 8. De toren van Catedral Magistral biedt ook plek voor ooievaars. Op een film in het museum in de kathedraal zie ik hoe meerdere koppels één jonge per stel voeden boven op de toren |
 9. Dove ooievaars? |
 10. De kathedraal is verschillende keren van de grond af aan gerestaureerd. Het middenschip is ook nu deels afgesloten. Mannen in witte pakken zijn ergens druk mee, maar wat zij doen kun je niet zien. Het plafond is niet fraai beschilderd, maar er zijn genoeg beelden die dit compenseren |
 11. Aan katholieke pracht en praal geen gebrek. In een afgescheiden deel, zijbeuk, zitten katholieken van alle leeftijden te bidden. Ik alle kerken waar ik deze vakantie in liep, zaten mensen te bidden. |
 12. Links staan twee stukken die in de jaarlijkse processie worden gedragen. Zware klus! |
 13. Grafstenen die bewaard zijn gebleven na alle vernielingen door de eeuwen heen. De kathedraal viert dit jaar haar 500ste verjaardag! |
 14. De kerktoren van de kathedraal vanuit de binnenplaats gezien |
 15. Onderdelen van de graftombes, die tijdens opgravingen onder het puin uitkwamen, sieren de wanden in het museum. Dit museum zit in een zijbeuk van de kathedraal. |
 16. Dit is de graftombe van Arzobispo de Toledo, die leefde van 1446-1482. De arme aartsbisschop is niet oud geworden, maar heeft wel een indrukwekkend graf gekregen |
 17. In 1496 stichtte Kardinaal Cisneros de Universidad Complutense. De Engels des Doods is op de faculteit Medicijnen bij de hand. |
 18. Deze afbeelding op een raam van de kathedraal vind ik intrigerend. Tussen al die bijbelse afbeeldingen en vroomheid een kukelende haan met dobbelstenen? |
 19. In de kerken / het geloof is veel rijkdom gestoken, terwijl de armoede onder het volk groot was. Dat contrast valt ons nu ook op! Fraai gerestaureerde steden zoals Alcalá, tegenover dorpen die in elkaar vallen of zelfs al verlaten zijn! |
 20. Op dit drieluik uit 1520 zie je iets van de Moorse invloed, namelijk rechts het Moorse hoofd op het middelste doek. Tot nu toe zagen we hier weinig van tijdens onze rondreis tussen de Pyreneeën en Madrid |
 21. Ook hier weer een fraai bewerkte jas van een katholieke geestelijke. Gelukkig heeft een atelier hier werk en dus inkomsten van gehad (en dus eten en dak boven het hoofd!) |
 22. Het ging niet altijd goed met de geestelijken. Er viel nog wel eens koppie naar beneden. Vraag mij niet wanneer dit precies gebeurde, want dat wist het kerkelijk museum óók niet te vertellen |
 23. Vast een kistje voor de juwelen van de bisschop. Prachtig bewerkt met (helaas) ivoor |
 24. De tekst die de pastoor de kerk in galmt met stukken preek er in verwerkt. Prachtig om die noten zo te zien |
 25. Negen van de tien keer spreekt een Spanjaard geen Engels. En nu vind ik in de kathedraal een drietalige bijbel? De Biblia Poliglotta uit 1520, om precies te zijn. De 18e hoor ik, dat de bijbel geschreven is in vier talen: Latijn, Grieks, Hebreeuws en nog wat Arabisch. |
 26. Kindje Jezus triomfeert over de dood (mijn platte vertaling, excuso). Geschilderd door Antonio van de Pere in 1669. De naam “Van de Pere” klinkt Nederlandser dan Spaans, zeker als de schildergenoten van Van de Pere ook van die Nederlandse namen hebben (las ik) |
 27. Het zal Petrus zijn? Ik vind het een mooie, oude kop vol met wijsheid |
 28. Deze Spanjaard brengt het Largo van Vivaldi ten gehore, begeleid door een dame die het enorme orgel in de kathedraal bespeelt. Een Kerstoptreden, helaas! |
 29. In dezelfde film over het Kerstoptreden kan ik het meisjeskoor horen én de ooievaarsnesten mét jonkies zien, zie op de rechter en linker hoek van de toren |
 30. Dit was het belangrijkste verhaal, dat de dame op het gemeentehuis mij vertelde. De inwoners van Alcalá waren katholiek, totdat de Romeinse keizer de macht overnam. Ze moesten in de door Rome opgelegde goden geloven. Niemand mocht het katholieke geloof nog belijden. Er waren echter een jongen en een meisje, Justo en Pastor, die weigerden om te zeggen dat zij niet meer in God geloofden. Hun hoofdjes werden afgehakt. Zie “martirio”, de “martelaarskinderen”. Daarom kom ik in kerken. Je krijgt geschiedenis met brokken binnen! |
 31. Het Alcalá als oude vestingstad |
 32. Wij wonen om de hoek bij Hippolytushoef, dus hier moet ik deze week een bezoekje brengen! |
 33. Dit is wat ik absoluut niet prettig vind aan het geloof: het idee dat andere stammen, c.q. anders gelovigen, jouw geloof moeten aannemen. Die missionarissen hadden wat mij betreft beter thuis kunnen blijven, onze ziektes daarbij en de prachtige geloven van andere volken, zoals de Indianen en Samen, in tact kunnen laten |
 34. Daarna komt de Franse Revolutie en rollen opnieuw hoofden over klinkerstraatjes |
 35. De Kathedraal is restauratie op restauratie door alle stormen gekomen en opnieuw hersteld in volle glorie |
 36. Ik weet het, ik begin op een Paparazzi te lijken. Deze jonge kapellaan wacht op zijn 1e biechtklant van vandaag. Dát kan ik niet zijn, toch? |
 37. Ik wandel verder door de Unesco-stad |
 38. Ik ben óók blij te maken met een stoplicht. Dat groene mannetje loopt snel als hij nog oversteektijd heeft, maar gaat langzamer lopen als er nog maar een paar seconden over zijn. De laatste seconde stopt hij met lopen en wordt rood, zie volgende foto 😉 |
 39. Hier kan ik dus mij heerlijk in verdrinken! |
 40. Alcalá |
 41. Cervantes, Cervantes |
 42. Los Universos de Cervantes. Miguel de Cervantes werd in 1547 in Alcalá geboren en schreef o.a. het boek Don Quichot van La Mancha |
 43. Dit is het oude universiteitsgebouw. De dame van de gemeente vertelde, dat ik met een gerust hart de trappen kon bestijgen… |
 44. Toen ik eenmaal op de 2e etage stond en fotografeerde, riep een bewaker vanaf het plein, dat ik dit niet mocht fotograferen. OEPS?! |
 45. Een detail in de dakgoot van het universiteitsgebouw. Dankzij de gemeente-dame deze kans gekregen. Morgen de 18e ga ik terug voor de officiële rondleiding, écht waar! |
 46. De voorkant van het universiteitsgebouw is nep en gehuld in doeken tijdens de verbouwing |
 47. Zelfs in de gevel van het universiteitsgebouw de nodige dramatiek in de geschiedenis! Wellicht dat de gids er morgen meer over vertelt? |
 48. Plaza de Cervantes |
 49. De brave borst Cervantes zelf in hoogste eigen persoon |
 50. Spaanse scholieren in uniform op het Cervantes-plein, verdacht dicht bij Mac Donalds, de cultuur-barbaren |
 51. Mocht er nog iemand een mooie trouwjurk wensen? Ga naar Spanje! Ik ben anti winkelen, maar ik stop in Spanje bij babyzaken en bruidswinkels. Daar is een heleboel kant en frummels te zien! |
 52. Net als in Madrid houdt de politie de boel scherp in de gaten! Meneer agent keek wat bozig naar mij, toen heb ik lief terug gelachen 🙂 Ik zit niet achter de tralies zoals die bruidsjurk |
 53. Net als op vele andere torens in het Spanje waar wij doorheen tuften, zijn de torens in Alcalá ook bezaaid met ooievaarsnesten. Op de 18e komt er een ooievaar op mijn lens! Wordt vervolgd… |
 54. Soms ligt er een nest op iedere hoek. Hier eentje een beetje op het randje |
 55. Ik kreeg het advies van de gemeente-dame om zoveel mogelijk in gebouwen te duiken, om een vleugje geschiedenis mee te pikken. Dit is de gerestaureerde binnentuin van hotel Paradores uit Siglo XVI. Gewoon tussen de dure dames en cocktails schuifelen op mijn bergschoenen! |
 56. Aan de Calle Tinte staat deze gevel met het fraaie houten balkon |
 57. Het Palacio Laredo, waar ik een flinke trippel voor maakte, was gesloten. Op de 18e ging ik er opnieuw naar toe. Wéér dicht. Seizoen is blijkbaar afgelopen. Zo loop ik gelukkig wat Spaans gebak er weer af |
 58. Palacio Laredo |
 59. Hier worden jaarlijks de Cervantes Award uitgereikt aan een schrijver die een levenslange bijdrage heeft geleverd aan de Spaanse literatuur, zoals Vega waarover ik al blogde. Ik kan mij dus niet aanmelden met mijn blog |
 60. Don Quixote zit voor de deur van het Cervantes Museum, dat ik de 18e met een bezoek vereer. ‘t Is de 17e een maandag, dus geen museumdag |
 61. Op de 18e maak ik binnen een foto van dit boek uit 1605. Je bent gewaarschuwd! |
 62. Spanje is vaak oud en vervallen, maar… altijd schoon! In de meest vervallen straatjes in bijv. bergdorpjes sijpelt ‘s morgens sopwater over de straat. |
 63. Bijna retour in het hotel aan de rand van het centrum van Alcalá. Handige uitvalsbasis voor Harco. Hij pakt ‘s morgens om de hoek de bus naar zijn werk en ik trippel zó het centrum in |
 64. Vanaf ons balkon hebben we een schitterend uitzicht, zoals hier op de toren van het convent (Convento de Monias Agustinas de Santa Maria Magdalena, Siglo XVII) en de bergen die bijna op loopafstand liggen. Tussen deze bergen en het centrum ligt nog een mooi natuurgebied. Ik kan een fiets huren…. |
Thee-service
Harco gaat ‘s morgens vroeg vanuit Alcalá met de bus naar zijn werk. Samen met Duitse collega’s die ook in dit hotel logeren. Maar…. voordat hij het pand verlaat, komt hij iedere morgen na zijn ontbijt nog naar de 5e verdieping. Met een kop thee mét melk. Zó lief! We … Continue reading →
Universidad de Alcalá
Op 18 oktober heb ik weer zo’n bijzondere ontmoeting, net als met de Gemeente-medewerker op de 17e (zie blog). Ik meld mij op de 18e om 11 uur voor de rondleiding door de Universidad de Alcalá de Henares. In 1496 door kardinaal Cisneros gesticht onder de naam Universidad Complutense. Dit … Continue reading →
Opstapje naar Complutum
2. Op de 18e begon mijn dag op de Universidad (zie blog aldaar), daarna ging ik op de koffie bij Cervantes en eindigde in het Archeologisch Museum te Alcalá. Nee, je krijgt geen stroom aan botten, opgravingen, kettingen, kledingresten en nog zo meer te zien! Zadel jouw eigen kameel … Continue reading →
Krokusjes in oktober?
Ter afwisseling van alle oudheden in Madrid en Alcalá, terug de natuur in. Op maandag 3 oktober op de Spaans-Franse grens van de Pyreneeën. Heb ik nu mijn blog-lengte-record gebroken? Dát wordt dus zoeken naar die krokussen! Ze staan er in, hoor. Mooi paars zijn we. Zoekt en gij zult … Continue reading →
Moderne herders razen voorbij
De tekst onder de foto’s die gemaakt zijn op dinsdag 4 oktober spreekt voor zich. Boven in de bergen op Plateau de Lhers knoopt Harco een gesprek aan met de schaapsherder. Hij vertelt, dat de schapen nog twee weken boven zijn. Daarna is al het vee uit de bergen. Zodra … Continue reading →
Kathedraal van Oloron
Beestenboel rond Oloron Sainte-Marie
(Roof)vogels zweven boven Lescun
17. Terwijl we in Lescun lunchen, krijgen onze ogen geen rust. Onze magen wel, want het smaakt voortreffelijk, zie volgende blog waarin Harco van zijn lunch geniet! We zien de ene gier na de andere verschijnen en samen boven het dorp zweven. Maar ja, we zitten aan tafel en dan mag … Continue reading →