På vei til Vestre Viken, Drammens sykehuset. Op weg naar Vestre Viken, het Drammen Ziekenhuis
Norsk:
Vel, gi meg gjerne flere spesialister av dette kaliberet som i dag på Drammen sykehuset! For en personlig, vennlig og handlekraftig ung lege. En som bruker formuleringer som: ”Er du enig i dette?”, ”Har du en annen oppfatning?”, ”Skal vi bli enige om dette?”, ”Har du flere spørsmål om dette?” osv.
La meg først fortelle at jeg dessverre har arvet noen dårlige gener: blant annet for artrose (som ble aktiv allerede i ung alder), noe som gjorde at en nevromodulator til slutt ble siste utvei, og dessuten genet for familiære galleproblemer. Min far, onkel Derk og tante Fenny hadde gjentatte anfall med gallestein.
Jeg har igjen gått gjennom min medisinske historie, og ganske riktig: nøyaktig de samme akutte anfallene i 2024, 2025 og 2026. Men det var også slik i Nederland, noe det store antallet gastroskopier jeg har vært gjennom vitner om.
Det medisinske journalmaterialet og blodprøvene i Drammen peker tydelig på at det dreide seg om et gallesteinsanfall, fortalte spesialisten i dag.
Tydeligvis kommer man inn i en betennelsesfase etter noen dager. Også det stemmer, for jeg oppsøkte først fastlegen etter helgen, og det var tydelig at jeg var på vei mot større komplikasjoner, noe den høye senkningen (CRP) viste (jeg er fortsatt ikke helt frisk etter mage- og tarminfeksjonen). Det høye blodtrykket var en følge av de akutte og kraftige smertene.
Ved et nytt anfall må jeg ganske enkelt insistere på at jeg ikke skal måtte vente på en MRCP (MR-undersøkelse av galleblæren og gallegangene), men at de i den akutte fasen kan påvise gallestein med ultralyd. I dag fikk jeg også en slik ultralydundersøkelse, og steinen var borte, og det lå ingen andre klare til å skape problemer.
Jeg kan velge mellom å få galleblæren operativt fjernet – man klarer seg fint uten den – eller å vente til et eventuelt nytt anfall. Jeg har egentlig fått nok av operasjoner. Nå har jeg fått retningslinjer for hva jeg kan gjøre for å dempe de verste akutte smertene og deretter komme meg til sykehuset ved et nytt anfall.
”Særlig hvis du får feber, må du reagere raskt”, sa legen, hvorpå jeg svarte at jeg er en litt merkelig skrue og ikke får feber, slik jeg for eksempel heller ikke gjorde den gangen jeg hadde en tarmperforasjon med bukhinnebetennelse. Den forhøyede CRP-verdien er den eneste pålitelige indikatoren! Fastlegen kan ta årlige blodprøver og følge med på om en ny stein er i emning.
Kort sagt: Jeg avventer situasjonen og vet nå hva som er årsaken til et eventuelt nytt anfall – som jeg for min del gjerne ser at aldri kommer tilbake!
Glassgata, Drammen Sykehus. De Glasstraat, Drammen Ziekenhuis
Nederlands:
Nou, geef mij maar van dit caliber specialisten zoals vandaag! Wat een persoonlijke, vriendelijke, doorpakkende jonge arts. Die woorden gebruikt als: ”ben je het er mee eens?”, ”heb je hier een andere mening over?”, ”zullen we het zo afspreken?”, ”heb je hier nog vragen over?” etc.
Laat ik eerst vertellen, dat ik een paar slechte genen heb georven: die van artrose (op jonge leeftijd actief) waardoor de neuromodulator ”last resort” werd en …. het gen van familaire galproblemen. Mijn vader, oom Derk en tante Fenny waren recidiverende galsteen-patiënten.
Ik ben weer in mijn medische geschiedenis gedoken en ja hoor: exact dezelfde acute aanvallen in 2024, 2025 en 2026. Maar in Nederland was dat ook al zo, gezien het aantal gastroscopiën die ik heb gehad.
Het medische dossier en de bloeduitslagen in Drammen wijzen duidelijk op ”dat het een galsteen-aanval was”, vertelde de specialist vandaag.
Blijkbaar kom je in een ontstekingsfase na een paar dagen. Ook dat klopt, want ik heb mij pas na het weekend gemeld bij de huisarts en was duidelijk op weg naar grotere ellende gezien de hoge bezinking (ik ben nog niet genezen van de maag-/darmontsteking). Die hoge bloeddruk is het gevolg van die acute, heftige pijn.
Bij een volgende aanval moet ik gewoon eisen dat ik niet hoef te wachten op een MRCP (MRI van de gal en galwegen), maar dat ze met een echo galstenen in de acute fase kunnen zien! Vandaag heb ik ook deze echo gehad en de steen is verdwenen en er lagen geen andere te wachten.
Ik heb de keus om de galblaas operatief te laten verwijderen, want die kun je missen of te wachten op een volgende aanval. Van een operatie heb ik mijn buik wel vol. Ik heb nu richtlijnen wat ik kan doen om de ergste acute pijn te dempen en dan richting ziekenhuis te komen bij een volgende aanval. ”Vooral als ik koorts krijg is er paniek”, waarop ik antwoordde ”dat ik een rare snijboon ben en geen koorts krijg, zoals bijv. destijds bij een buikperforatie met buikvliesontsteking”. Die hoge bezinking is de enige graadmeter! De huisarts kan jaarlijks bloedprikken en kijken of er een steen op de loer ligt…
Kortom: ik wacht af en weet nu wat de oorzaak is van een eventuele volgende aanval, die wat mij betreft, weg mag blijven!
